تعریف جامع دارایی

  1. خانه
  2. مقدمات حسابداری
  3. تعریف جامع دارایی
مقدمات حسابداری

تعریف جامع داراییتعریف جامع دارایی – دارایی، کلمه ای است که بسیار زیاد در میان حسابداران و جامعه شنیده می شود. به طور کلی دارایی به هر چیزی که دارای ارزش مالی و زیر نظر یک کسب و کار باشد، گفته می شود. اگر می خواهید این کلمه را به خوبی درک کنید می توانید در ادامه این مقاله همراه من باشید. من، مهدی جورابچیان و در ادامه این مقاله برای شما در مورد تعریف جامعه دارایی و انواع آن صحبت خواهم کرد.

تعریف های زیادی در مورد دارایی گفته شده اما اگر بخواهیم به زبان ساده آن را بیان کنیم، به هر چیزی که در اختیار شرکت است که می تواند در آینده برای آن شرکت سود دهی داشته باشد، دارایی گفته می شود.

حتما نباید شرکت مالک صد در صد آن دارایی باشد؛ همین که در اختیار آن شرکت است و منفعتی برای آن شرکت دارد کافیست.

دارایی در مفهوم اجتماعی تعریف متفاوتی دارد که به درستی مفهوم کلمه دارایی را نمی رساند؛ این تعریف می گوید هر آن چیزی که تحت مالکیت صد در صد فرد باشد دارایی گفته می شود. مسئله دیگر آن که اگر آن چیز در آینده منفعتی نداشته باشد، دارایی محسوب نمی شود و در دسته بندی هزینه ها قرار می گیرد.

با تجزیه و تحلیل دارایی های می توان وضعیت کلی را سنجید و تصمیمات مهمی برای اساس اطلاعات بدست آمده گرفت. برای تجزیه و تحلیل دارایی های باید اول آن ها را دسته بندی کرد. در بخش بعدی بیشتر در مورد این دسته بندی ها خواهیم گفت.

انواع دارایی ها

دارایی های در دو سطح دسته بندی می شود. در سطح اول دارایی های در دو شاخه جاری (کوتاه مدت) و غیر جاری یا ثابت (بلند مدت) تقسیم بندی می شود. در سطح دوم دارایی به دو شاخه مشهود و غیر مشهود تقسیم بندی می شود.

سطح اول: دارایی های جاری و غیر جاری

در این سطح داری ها با توجه به نقد شوندگی سنجیده می شود؛ هر کدام از دارایی ها را بتوانید زود تر پول کنید جزء دارایی های جاری محسوب می شود و هر کدام دارایی ها به سختی پول شوند جزء دارایی های غیر جاری محسوب می شود. در ادامه این دو شاخه را به همراه نمونه بیشتر توضیح خواهم داد.

دارایی های جاری

معیار سنجش این دارایی ها برا این مبناء است که حداکثر ۱ سال زمان برای به پول تبدیل شدن، مصرف شدن یا فروخته شدن نیاز دارد. نحوه چیدمان دارایی ها در ترازنامه برحسب نقدشوندگی آن ها است. هر کدام از آن های که زود تر به تبدیل شود جایگاه بالاتری به خود اختصاص می دهد. در ادامه نمونه های گفته شده توجه نمایید:

دارایی‌های جاری

وجوه نقد

وجه نقد، نقد شونده ترین نوع دارایی است که یک شرکت می تواند داشته باشد. این نوع دارایی شامل هرگونه نقدینگی است که بدون درنگ در معامله قابل استفاده باشد از جمله پول نقد، چک، سفارشات پولی و حساب های بانکی.

حساب های دریافتنی

حساب های دریافتنی یک دارایی است که از فروش کالا یا خدمات بر مبنای اعتبار به شخصی شکل می گیرد. حساب های دریافتنی در واقع تعهدی از سوی خریدار برای پرداخت به فروشنده بر مبنای شرایط فروش است. فروشنده می تواند تا زمان تسویه مبلغ کالا یا خدمات ،از خریدار پول نقد مطالبه نماید.

اسناد دریافتنی

سند یک تعهد کتبی برای بازپرداخت پول است. زمانی که یک شرکت سندی را داشته باشد که توسط یک موجودیت دیگر امضا شده است آن را به عنوان یک سند ثبت می نماید. برخلاف حساب های دریافتنی، اسناد دریافتنی را می توان یک دارایی بلند مدت با نرخ بهره معین در نظر گرفت.

سرمایه‌گذاری‌های کوتاه‌مدت

منظور از سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت، سرمایه‌گذاری‌ است که تا تاریخ سررسید آن کمتر از یکسال باقی‌مانده باشد.

هزینه های پیش پرداخت ها

هزینه های پیش پرداخت مانند پیش پرداخت بیمه هزینه هایی هستند که جلوتر پرداخت می شوند. مانند حساب های دریافتنی این پیش پرداخت ها نیز تعهدی برای دارایی به حساب می آیند. اگر هزینه بیمه به ارزش شش ماه، جلوتر پرداخت شوند شرکت به بیمه (یا هر نوع خدمت دیگر) در شش ماه آینده محق است.

موجودی کالا

موجودی شامل کالاهایی است که متعلق به شرکت است و شرکت در حوزه خرید و فروش آنها فعالیت می نماید. به عنوان مثال خودرو برای یک نمایندگی خودرو موجودی محسوب می شود. همین خودرو برای یک رستوران که از آن برای تحویل پیتزاهای خود استفاده می کند موجودی به حساب نمی آید.

ملزومات اداری و مصرفی

بسیاری از شرکت ها دارای دارایی‌های گوناگونی هستند که همه در تولید محصول دخیل اند ولی برای در نظر گرفتن به عنوان سرمایه یا بسیار کوچک اند یا کم ارزش. با این وجود این دارایی‌ها هنگام خرید هزینه ای را به همراه داشته اند. مثلا می توان به پیچ و مهره در کارخانه خودروسازی اشاره کرد که در نظر گرفتن پیچ و مهره مورد استفاده در فرایند مونتاژ خودرو کار دشواری است و تنها هزینه صرف شده در این حساب آورده می‌شود.

دارایی های غیر جاری

دارایی‌های ثابت: این دارایی‌ها، اقلامی مشهود با عمری طولانی می‌باشند که در جریان عملیات مؤسسه مورد استفاده قرار می‌گیرند. دارایی‌های این گروه به مرور زمان و پس از استفاده مکرر مستهلک می‌گردند به همین دلیل برای هر یک از دارایی‌های ثابت استهلاک منظور می‌شود. (به استثناء زمین که مستهلک نمی‌گردد) مانند:زمین- ساختمان- تأسیسات- ماشین آلات و تجهیزات- ابزارآلات- وسائل نقلیه و منصوبات- قالب ها- لوازم آزمایشگاهی و دارایی‌های سرمایه‌ای موجود در انبار.

طبق تعریف جدیدتری که در کتاب مبانی نظری حسابداری از دارایی شده، دارایی مفهومی مالی است یعنی اموال و حقوقی که منافع آتی قابل تقویم به پول دارند و بر اثر معاملات، عملیات یا رویدادهای مشخص به مالکیت یا تسلط مالکانه یک واحد تجاری درآمده‌اند دارایی آن واحد محسوب می‌شوند.

دارایی یکی از عناصر حسابداری نشان‌دهندهء وضعیت مالی واحد انتفاعی است.

دارایی‌های بلند مدت

دارایی‌های ثابت مشهوددارایی‌های ثابت مشهود

دارایی هایی که شکل فیزیکی دارند، دارایی مشهود گفته می‌شوند. دارایی های مشهود شامل دارایی های ثابت نظیر ماشین‌آلات، ساختمان‌ها و زمین و دارایی های جاری همچون فهرست موجودی کالا می‌شود.این دارایی‌ها عمدتاً دارای عمر مفید بیشتر از یک سال بوده و معمولا از جمله خریدهای گران کسب و کار هستند.

این دارایی‌‌ها به سه دسته تقسیم میشوند:

دارایی‌های استهلاک پذیر :

این دارایی‌ها دارای عمر اقتصادی معین و محدودی می‌باشند و طی عمر برآوردی خودشان مستهلک می‌شوند.

دارایی‌های استهلاک ناپذیر :

دارایی‌های استهلاک ناپذیر عمر نامحدودی دارند و در اثر استفاده تحلیل نمی‌روند مثل زمین

دارایی‌های نقصان پذیر :

این دارایی‌‌ها بر اثر استخراج تهی می‌گردند و به موجودی مواد یا کالا تبدیل خواهند شد. از جمله جنگلها ، معادن و ذخایر طبیعی هستند که در تراز نامه در گروهی جدا بعنوان معادن و ذخایر دسته بندی می‌شوند

بنابراین، عمر طولانی؛ منابع آتی قابل اندازه گیری و استفاده در روال عادی عملیات سه ویژگی مهم دارایی‌های ثابت مشهودهستند.

دارایی‌های نامشهود

همه دارایی‌ها موجودیت فیزیکی ندارند. برخی دارایی ها مانند حسن شهرت، سهام سرمایه گذاران، ثبت اختراع یا وبسایت قابل لمس نیستند. این دارایی‌های فکری می توانند برای شرکت بسیار اساسی باشند.

این لیست یک لیست ابتدایی بوده و بسیاری از انواع دارایی را در بر نمی گیرد.

مدل بازار دارایی

بر اساس این مدل ورود و خروج سرمایه به کشور بر اساس جذابیت سرمایه گذاری در بازار دارایی یک کشور به مانند بازار سهام با اوراق قرضه تعریف می شود. در واقع مطابق با این نظریه هر چه بازار سهام و اوراق قرضه یک کشور سود آوری و بهره بالاتری را برای سرمایه گذار داشته باشد. به دلیل جذب سرمایه خارجی و تبدیل به پول محلی، ارزش پول محلی نسبت به سایر ارزهای بین المللی افزایش پیدا می کند و اگر بازارهای سهام یا اوراق قرضه کشوری نزولی یا با بازدهی اندک باشند تقاضای چندانی برای نرخ ارز آن کشور وجود ندارد و در نتیجه تضعیف آن ارز مقابل سایر ارزها را می توان انتظار داشت.

5/5 - (2 امتیاز)
لینک کوتاه شده این مقاله: https://mijn.ir/6676

همچنین ببینید

تعریف جامع بدهی ها به زبان ساده
استفاده کنندگان اطلاعات حسابداری

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست